Genealogia rodzin Cieńskich Dzieduszyckich Szeptyckich (PDF)

Opis

„Rozważania księdza Włodzimierza o historii politycznej, kulturalnej i religijnej ziem wschodnich dawnej Rzeczpospolitej, a przede wszystkim o dramatycznie splecionej ze sobą historii Polaków i Rusinów (Ukraińców) są więc bliskie przedstawicielom obu gałęzi mojej rodziny – jest to nie tylko historia naszego kraju i ziemi ojczystej, ale i historia naszych bliskich, miejsc ziemskiego życia i wiecznego spoczynku naszych przodków. Mająca charakter eseju praca naukowa Autora powstała w drugiej połowie Jego życia, jako owoc własnych doświadczeń, a także studiów historycznych, lecz przede wszystkim długoletnich przemyśleń, jak sam zaznaczał, w czasie gdy już od wielu lat przebywał jako cysters-trapista w opactwie Notre-Dame-de-Grâce (Matki Bożej Łaskawej) w normandzkim Bricquebec, we Francji. Tam też spoczywa. >Oby – jak pisał Autor – tam, w niebie razem biskupi łacińscy i uniccy wymodlili dla swych następców drogę dialogu i pokojowego współżycia<”. Edward Mier-Jędrzejowicz, Do Czytelnika, (w:) Włodzimierz Cieński, Moskwa czy Halicz? Arcybiskup Andrzej Szeptycki a unia kościelna na ziemiach Rusi i Ukrainy.

„Osoba księdza Włodzimierza Cieńskiego (1897–1983), dziś raczej zapomniana, należała swego czasu do rzędu postaci jeśli nie głośnych, to w każdym razie znanych: potomek arystokratycznych rodzin ziemiańskich z Małopolski Wschodniej, syn Tadeusza, galicyjskiego polityka, brat Jana, ostatniego lwowskiego biskupa obrządku łacińskiego w okresie powojennym, przyjaciel i powinowaty innego głośnego duchownego z archidiecezji lwowskiej, Tadeusza Fedorowicza, proboszcz lwowskiej parafii świętej Marii Magdaleny przed wybuchem wojny, społecznik zaangażowany w pracę charytatywną, członek Związku Walki Zbrojnej pod okupacją rosyjską. Przypadek, na który jednocześnie sam zapracował, wyniósł go w 1941 roku na stanowisko szefa duszpasterstwa katolickiego Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR pod dowództwem generała Władysława Andersa. (…) Pochodził ze znanej rodziny ziemiańskiej mieszkającej we wschodniej Galicji, siedziba rodu Cieńskich znajdowała się w Oknie pod Horodenką. Jego ojciec, Tadeusz Cieński, był jednym z przywódców konserwatywnego stronnictwa podolaków, matka to Maria z Dzieduszyckich. Po ślubie Cieński senior na główną siedzibę obrał majątek Pieniaki nad Seretem w powiecie brodzkim, należący do Dzieduszyckich – pałac w posagu wniosła jego żona. O ślubie w 1894 roku rodziców, rzymskich katolików, jako o typowym przykładzie przenikania się wyznań w rodzinach ziemiańskich, napisał we wspomnieniach młodszy brat Włodzimierza, Stanisław, ostatni właściciel Pieniak: >Rodzicom moim obrządku rzymskokatolickiego ślubu udzielił arcybiskup lwowski obrządku ormiańskokatolickiego Izaak Isakowicz, sam ślub zaś odbył się w cerkwi greckokatolickiej<„. Jacek Żurek, Włodzimierz Cieński i sprawa duszpasterstwa polowego w Rosji, (w:) Włodzimierz Cieński, Od Lwowa do Teheranu. Wspomnienia duszpasterskie 1939-1942.