„Przejęty zasadami ojca o pracę dla ludu wiejskiego, przerzuciłem się z kolonizacją Małopolski Wschodniej w upoważnionych instytucjach, przeprowadzając parcelację około 60 majątków, nastawając na udogodnienia dla parcelantów, w łącznej pracy z inżynierem i pułkownikiem legionowym, śp. Marcelim Śniadowskim. Służba sędziowska w Samborze i we Lwowie była tak wyczerpująca i intensywna, że o żadnej pracy społecznej mowy nie było, a w służbie tej przede wszystkim sprawy firmowe uważałem ze względu na rozwój handlu i przemysłu za sprawy naglące, zwracając głównie uwagę na usuwanie sprzecznych z ustawą postanowień statutów spółdzielni. Powróciwszy po spensjonowaniu do pracy parcelacyjnej w Ziemiańskim Towarzystwie Parcelacyjnym, prowadzoną systemem pruskiej Komisji Kolonizacyjnej, pracowałem z poświęceniem, uważając ją za pracę społeczną. W prywatnym życiu, ożeniony w styczniu 1900 r. z córką notariusza Anną Kukawską, wykształciłem trzy córki, z których jedna jako dr filozofii jest współpracowniczką męża dr Zygmunta Wojciechowskiego, wybitnego profesora Uniwersytetu w Poznaniu i dyrektora Instytutu Zachodniego, druga wykształcona prawniczka i księgowa jest żoną prokurenta i naczelnika wydziału bankowego w PBR w Łodzi, a trzecia, żona wykształconego w Londynie w Akademii Dziennikarskiej, musiała pozostać zagranicą”, Kazimierz Świeżawski, z Życiorysu własnego, 1949